moonplanet: Green-coloured image of a girl. (greengirl)
[personal profile] moonplanet
(Ik heb geen/zo min mogelijk spoilers in mijn recensie geschreven)

Titel: Wat jij niet ziet - Zien is geen geloven (op Librarything, op Hebban.nl, op Goodreads)
Oorspronkelijke titel: Not if I see you first - Seeing is not believing
Auteur: Eric Lindstrom
Vertaler: Wybrand Scheffer
Taal: Nederlands, oorspronkelijk Engels
Serie: nee
Soort uitgave: paperback
Aantal pagina's: 319
Uitgever: Uitgeverij J.H. Gottmer / H.J.W. Becht BV
Jaar van publicatie: origineel Engels 2015, origineel Nederlands 2016, mijn editie 2016 (1e editie)
ISBN-nummer: 9789025765354
Trefwoorden: blind zijn, middelbare school, relaties met vrienden en familie
Waarom ging ik het lezen: Ik had de Young Adult tassenontwerpwedstrijd van de Van Piere boekhandel gewonnen en als prijs kreeg ik een tas vol boeken, waar dit boek ook in zat. Het leek me sowieso al een interessant boek, dus dat kwam mooi uit :)
Aanrader: Ja.

Korte samenvatting:
Parkers vader is recent overleden (haar moeder was al overleden bij het ongeluk waardoor Parker blind was geworden), waardoor haar tante en haar gezin bij Parker in huis zijn komen wonen. Omdat Parker blind is, is het handiger dat zij niet naar een totaal nieuwe school en omgeving moet verhuizen. Sinds dit schooljaar zijn er echter wel twee middelbare scholen samengevoegd, waardoor een oud-klasgenoot van Parker, met wie ze toen een relatie had, weer bij haar op school komt.

Achterkanttekst:
DE REGELS
- Neem me niet in de maling. Nooit. Zeker niet door misbruik te maken van mijn blindheid. En al helemaal niet in het openbaar.
- Gedraag je normaal. Echt, behalve dat ik niet kan zien ben ik namelijk net als jij, maar dan slimmer.

Parker Grant is blind, maar ze wil niet dat je haar anders behandelt. Daarom heeft ze 'De Regels' in het leven geroepen. De belangrijkste: Verraad is onvergeeflijk. Een herkansing krijg je niet. Vraag maar aan Scott Kilpatrick, de jongen die haar hart gebroken heeft.

Als Scott na jaren opeens weer opduikt in haar leven, weet Parker dat ze maar op één manier kan reageren: hem ijskoud negeren. Ze heeft al genoeg aan haar hoofd, zoals een trainingsmaatje vinden voor het hardloopteam en - ook niet onbelangrijk - een plekje voor haar vaders dood. Het verleden ontwijken blijkt onmogelijk. Hoe meer Parker te weten komt over wat er écht gebeurd is, zowel met Scott als met haar vader, hoe meer ze zich afvraagt of de dingen wel altijd zijn zoals ze lijken.

Over de achterkanttekst:
Parker heeft wel meer Regels, dit zijn maar twee regels uit de hele lijst.

Eerste alinea van de proloog:
Mijn wekker gaat af, ik geef er een klap op en druk tegelijk op de spraakknop. 'Vijf uur vijfenvijftig,' zegt Stephen Hawking. Voor de zekerheid, zoals altijd.
Ik schuif het raam open en steek mijn hand naar buiten. Koel en mistig, maar niet te nat. Waarschijnlijk bewolkt. Ik schiet gedachteloos mijn kleren aan - sportbeha, hemdje, korte broek, hardloopschoenen - want al mijn sportkleding is toch zwart.
Behalve mijn sjaals. Ik laat mijn vingers erover glijden, voel aan de plastic labeltjes, peil mijn stemming. Ik voel me onzeker vandaag, dus kies ik er een die me tot steun kan zijn: de gele van katoen, met de smileys erop geborduurd. Ik sla hem als een blinddoek om mijn hoofd, met een glimlachje op elk van mijn gesloten ogen.

Recensie:
Verhaal:
Parker, de hoofdpersoon, is geen aardig personage. Ze zegt wat ze denkt, maar daardoor is ze ook vaak bot. Er gebeuren echter steeds meer dingen waardoor Parker gaat twijfelen of alles wel zo is zoals zij dacht dat het is. Ook ga je als lezer al snel begrijpen waarom Parker zich zo gedraagt, dus dan wordt ze ook een stuk minder vervelend om over te lezen.

Omdat Parker blind is en zelf haar verhaal verteld, wordt er ook geen gebruik gemaakt van beschrijvingen over hoe dingen eruit zien. Parker krijgt haar informatie over de omgeving voornamelijk via gesprekken met andere mensen en af en toe wordt ook beschreven wat ze met haar vingers voelt. Het zintuig dat Parker het meest gebruikt is haar gehoor, maar reuk en gevoel worden niet zo vaak gebruikt in de beschrijvingen.

Wat hier wel het gevolg van is, is dat je alle personages ook echt vanuit Parkers perspectief meemaakt. Ze leert bijvoorbeeld Molly kennen, maar ook als lezer leer je Molly alleen kennen door wat ze tegen Parker zegt en wat ze samen doen. De dingen die voor anderen heel belangrijk zijn, zoals of iemand er supermooi uitziet of juist niet, maken Parker echt helemaal niets uit. Dit levert af en toe wel situaties op waardoor je als lezer na gaat denken over welke rol zien in het dagelijks leven speelt.

De belangrijkste personages in Parkers omgeving, namelijk haar vrienden en vriendinnen, zijn allemaal goed uitgewerkt qua karakter. Het thema "wat je niet kan zien" speelt op meerdere manieren een rol in het boek, waarvan de meest voor de hand liggende Parkers blindheid is, maar ook alle personages hebben wel iets in hun karakter of gedrag wat je eerst niet opmerkt/ziet en waar je gaandeweg achter komt, samen met Parker.

Het verhaal is een soort momentopname uit het leven van Parker zonder veel actie, maar doordat de personages zo interessant zijn, wil je wel weten wat er verder met ze gebeurt. De (verbroken) relatie tussen Parker en Scott speelt wel een belangrijke rol, maar Parkers vriendengroep in zijn geheel is eigenlijk nog belangrijker.

Schrijfstijl:
Het verhaal wordt verteld door Parker in de ik-vorm, dus je leest zowel wat ze doet als wat ze denkt. De schrijfstijl leest vlot. Af en toe is het een beetje onduidelijk wie wat zegt, als twee personages om en om praten zonder dat er

Conclusie:
Het is een interessant boek omdat het verteld wordt door een blind meisje, maar het gaat wel gewoon over een periode uit haar leven op de middelbare school. Het boek eindigt mooi, maar het is duidelijk geen definitief "einde", omdat het leven van de personages gewoon verder gaat na dit boek.

Herleesbaarheid:
Het is wel een boek dat je kan herlezen.

Links:
- Deze recensie op Goodreads.
- Deze recensie op Hebban.nl.

Mishaps in Dating

Aug. 17th, 2017 01:20 am
iosonochesono: Rachel Maddow with glasses. (Political: Rachel Maddow Blue and Glasse)
[personal profile] iosonochesono
One thing about online dating advertisements are people lying about their age and/or they seek people much younger than they are.

I don't know how it works for everyone, but here's the way it works for me:

+ If we look about the same age range, I'm not going to actually care if you're really twenty years older than me or more. If you're twenty-four years older than me but look like you're in your thirties, what the heck do I care? My dad's in his mid-fifties and he's in better shape than I am.*

+ If we don't look to be in the same age range even though we are, same rule basically applies. It's a little disturbing to see thirty-three year olds who look to be in their fifties, and I worry about your health. And I want people I can get in shape with as opposed to lose shape with.*

+ I prefer people to be older than me, with few exceptions, but I definitely prefer someone to at least be twenty-six.*

*All these rules assume meeting someone online as opposed to in person. Maybe you're gray and sixty-three and in poor shape but we had a connection in person. The oldest person I'd consider dating was way older than me and a co-worker. Likewise, Jordan's the youngest person I've crushed on. The key factor is they're people I feel secure around and they tend to have seniority over me. But you don't get crushes online. But if your true goal is to meet your one true love who just happens to be twenty or more years younger than you... You're probably fetishizing youth. I'm not interested in being actively sought by people who I don't know and also happen to look thirty years older than me. That type of chemistry would have to happen in person.

Things of the Day

Aug. 15th, 2017 11:54 pm
iosonochesono: (Avatar TLA: Toph/Mysterious Smile)
[personal profile] iosonochesono
Nick has announced he is stressed out by bookkeeping and doesn't want to do it while he's in school. The bookkeeper has tanked.

So instead of waiting for them to go through another manager or two in the Starbucks department, I'm asking to be made manager over there (because then I can bookkeep.)

... Okay then. I guess I'll go ahead and work on getting a new car. And if this happens, I will be kicking my dad and brother out of the apartment within the next three months.




Jordan came by today to buy his Stella Artois (yes, that's right! He's stopped sending co-workers!). Whenever I see him I feel like the rough equivalent of what a computer would probably feel (if it could) trying to run 800GB with only 400GB of hard-drive.

Like, let's break my brain down in all the directions it spins whenever Jordan comes around:

1. Anger, because he was King of Bailing.

2. Sad, because he's not intentionally King of Bailing, it's just a symptom of being a very insignificant friend. So there's sadness about unrequited sexual/romantic feelings but then also about unrequited regular 'ole platonic, friendly feelings.

3. SEXUAL FEELINGS.

4. REVULSION OF SEXUAL FEELINGS (I have a sexual dysfunction, so sexual feelings also come with revulsion. FUN. Like, to clarify: Even if Jordan tomorrow walked up to me and wanted to actually do anything sexual, I don't know what I'd do other than spontaneously combust from the intense simultaneous arousal/revulsion. I think I would literally die. I honestly think I would explode from the contradictory feelings. I've made enough progress that I have lost enough anxiety to try dating again. But there's still a lot of revulsion to work through.)

5. INTENSE HAPPINESS. Because Jordan is my favorite person to talk to and I feel very safe around him. Which is NOT supported by evidence, but again: Starbucks history.

6. INTENSE EMBARRASSMENT: See 1-5.

7. CUDDLE ENVY. (Which I literally feel about just about anyone I have any emotional attachment to at all right now, to be fair, but like, HOLY SHIT, I just want to curl next to someone and sleep like a cat so bad.)

8. Sadness about us never doing anything we ever planned and general irritation that he kept bailing on things but he still can come in and grab beer every week.

9. Loneliness. Because of said bailing and wishing I had people in general who were part of a tight-knit group where we did adventurous/outdoor stuff together. Jessica and my other friends are great, but they'll never SCUBA or sky-dive.

I literally felt sick a short while after interacting with him. This list isn't in any particular order, either. My point is my mind is in so many places.

Ugh. Well. He's moving back to England, anyway.

DECISIONS

Aug. 15th, 2017 02:59 pm
iosonochesono: (Bolt: Beggar)
[personal profile] iosonochesono
If I buy a car and then decide to leave the country next year, what the fuck will I do?

Changed my mind. Decided to focus on TEFL/PMP/CNA/Nursing Prerequisites. Chill on Khan Academy a lot this year, get my UK passport.

If I'm going abroad next year I won't need a car. If I'm not, I can get a car then.

As a bonus, if I'm making 17+/hour at both jobs, I'll have a lot of money to put down on a car next year.

Today

Aug. 15th, 2017 12:20 am
iosonochesono: Rachel Maddow with glasses. (Political: Rachel Maddow Blue and Glasse)
[personal profile] iosonochesono
I have a lot of short shifts at Ralphs this week. Thank God. I'm so tired. Plus I'm going to be looking at cars. I'm going to print the detailed information from the CostCo Connect. For some reason the Ontario location sells it much cheaper than Irvine. I keep being conflicted about buying a car right now and trying to wait. First, because I like the Outback slightly more than the Crosstrek (this will sound petty, but it mostly comes down to the gear shifts. The Crosstrek tries to mimic the look of a stick shift and I think it looks ugly. The Outback doesn't.)

If Linda asks me to take over the Starbucks department - technically a demotion from cashier, but I'd get paid more and finally be made full-time*, then I feel like I should take it** and go ahead and get the Outback.

Otherwise, stick with the Crosstrek.

* Cashiers get paid more in the long run, but it takes five years to max out. If I'm 'demoted' to GM manager, I get topped-out GM pay at $16-17/hour. So I'm considered higher-tier than a Starbucks manager right now, but I only make $11/hour.

** I'm not a full-time cashier. The plan was to train me for Sales Manager, at which point I'd be full-time. But if I were Starbucks Manager, I'd be made full-time, and given $16-17/hour. If I can still be moved back to cashier long-term, I would not lose my pay or full-time status.

Side Note: It would also be easier to do Safety Coaching, since I'd have my own email and my EUID would be given higher-level authorization. It would also be much easier to do some classes because I'd write my own schedule. Life would suck, but the payoff would have more potential.




This sounds so stupid, but I really just want a friend I could spoon with right now. Well, not right now. I mean when I'm trying to sleep during the day. I've started getting more physically affectionate with people (e.g. Head on shoulder) because the urge to cuddle is so bad.

I'm not sure it would work out as well as I imagine it in my head. Usually it's harder to sleep when spooning. I actually prefer to sleep alone. One problem I have with the idea of dating or getting married is the idea of having to share a bed. But there is this really overwhelming urge lately. I don't think it's sexual. I think it's just stress.

None of my friends are snugglers anymore than I normally I am, though. I can't even imagine how I'd phrase that text message: "Hey, wanna watch some Hulu while I sleep curled up with you like a cat? Or hey. Do you just want to hang out and take a nap?"

If I write that to someone asking if I want to hang out they're going to think I'm joking and the sad part is I only wish I were joking.

An Update of Sorts

Aug. 13th, 2017 11:57 pm
iosonochesono: Rachel Maddow being her quirky self. (Political: Rachel Maddow Funny)
[personal profile] iosonochesono
I'm seriously thinking about getting (as in, starting to scout around for prices) a Subaru. I was debating between a Crosstrek and an Outback. But the only reason I'd need an Outback is if I ever had kids and they were ten and older. So. Crosstrek, and then if I ever have kids in the future I can look at getting a new car when they're older.

The only thing that has me on the fence about it are thoughts like, "What if I decide to move out of the country in the next few years?" But the reality is the chances of that are slim. Also, if I start dating, it's going to be nicer to have a car that can take me out on the types of dates I actually want to go on (outdoor/adventure activities.) If I decided to move and had a career that allowed me to, I could transport or sell the car. Subarus have great resell value.

Of course, people might question my mental stability since I want to get the Sunset Orange one. But that's neither here nor there. Plus, I feel like if I'm ever being sucked into a mudslide I'll appreciate that visibility.

I'm not actually sure whether I'd get approved for a car loan right now. My credit rating's good, but not excellent, plus I need to pay down some revolving debt. But I also heavily suspect I'll end up being made Starbucks manager, because they've already burned through two.

Having control over my schedule would be pretty powerful, even if literally everything else about it would suck. I want to do the ROP courses for Medical Assistant and Nursing Essentials. It's too late to change my availability for this round. But if I was making 17.75/hour at one job and 17/hour at the other, I'd be making more than enough to pay all my stuff down, save money, etc.

I'm trying to practice my Italian at work, but I'm too worried about waking up clients. I thought it would help with the medical language course, too, alas. I'd have to to to the tech room. I prefer being around where the clients are lest anything occur.

Things

Aug. 12th, 2017 11:47 pm
iosonochesono: Rachel Maddow with glasses. (Political: Rachel Maddow Blue and Glasse)
[personal profile] iosonochesono
Jessica and I got together today to go to the 'Watermelon Festival' at Tanaka Farms (second time this week! We've been busy. Earlier this week it was to practice for an interview.)

Read more... )

I'm thinking getting a CRUNCH gym membership (where Wendy works out) so we can work out together. It's actually got a $10/month option. I'd keep my 24 hour membership, I think, but that's very tempting.

I'm also thinking about biting the bullet and getting a new car. If Ralphs promotes me to Starbucks Dept. Manager (Tyler is leaving and I'm honestly not sure how else they'd fill it since it's so hard to get those full) I'm definitely getting a new car to ease my pain.
moonplanet: Stargate Atlantis, slightly edited screenshot (stargate-atlantis)
[personal profile] moonplanet
Title: OCA Oracle Certified Associate Java SE 8 Programmer I Study Guide (on Librarything, Goodreads)
Author: Jeanne Boyarsky and Scott Selikoff
Language: English
Series: Sybex Study Guide (the first book in this Java exam series is the OCA book, the second one is the OCP book)
Format of publication: paperback
Number of pages: 379
Publisher: Sybex (Wiley)
Year published: original 2015, my edition 2015
ISBN number: 9781118957400
Topics: Java 8
Reason for reading: I wanted to know in more detail which things are new in Java 8.
Recommended: Yes, if you want to take the OCA exam or just want to read a very detailed explanation about things in Java, starting with very basic concepts like variables and classes.

Short summary:
This book contains detailed explanations of many things in the Java 8 programming language, starting with the simplest things. It is written for people who are going to take the OCA exam.

Back cover text:
The OCA: Oracle Certified Associate Java SE 8 Programmer I Study Guide is your one-stop resource for complete coverage of Exam 1Z0-808. This Sybex Study Guide covers 100% of all exam objectives. You'll prepare for the exam smarter and faster with Sybex thanks to superior content including, assessment tests that check exam readiness, objective map, real-world scenarios, hands-on exercises, key topic exam essentials and challenging chapter review questions. Reinforce what you have learned with the Sybex interactive online learning environment, accessible across multiple devices. Get prepared for the OCA exam with Sybex.

Coverage of 100% of all exam objectives in this Study Guide means you'll be ready for:
- Developing Java applications
- Becoming proficient in Java data types
- Mastering operators and decision control structures
- Constructing primitive and dynamic arrays
- Directing flow with loop mechanisms
- Defining methods, abstract and concrete classes, and interfaces
- Understanding encapsulation, class inheritance, and polymorphism
- Throwing and catching Java exceptions
- Working with the new Java 8 Local Date and Time API
- Introducing the new Java 8 Lambda predicate expressions

First paragraph of the introduction:
Java, "born" in 1995, is now just about 20 years old. As with anything 20 years old, there is a good amount of history and variation between versions of Java. Over the years, the certification exams have changed to cover different topics. The names of the exams have even changed. This book covers the Java 8 Oracle Certified Associate (OCA) exam.
If you read about "the exam" on the Web, you may see information about the older names for the exam. We've showed the changes in name. Here's what happened. Sun Microsystems used to have two exams. The SCJP (Sun Certified Java Programmer) was meant for programmers and the SCJA (Sun Certified Java Associate) was meant for those who wanted broader knowledge. When Oracle bought Sun Microsystems, they changed all the names from Sun to Oracle, giving us the OCJP and OCJA.

Comments on the first paragraph:
"We've showed the changes in name." refers to the figure below this paragraph.

Review:
Content:
Introduction:
The book starts with a description of the history of the Java exams, as well as what they are about and other useful information for if you want to take the exam. Apparently it's multiple choice only!
They also describe how this book is organized, and where you can get more practice and help.
There's also a long list of all the exam objectives and in which chapter you can find information about each objective.

Assessment Test:
There are 20 questions with answers and they give a nice idea of how you can ask multiple choice questions about code. Doing this test before reading the book probably won't make you very happy (everyone I talked to had the same experience :P), even though it's interesting to look at each question and then at the answer, so it's actually better to revisit this test after reading the rest of the book.

Chapter 1: Java Building Blocks
The authors do mention that you need to have written a Java program before (in any Java version). This chapter covers basics like classes, methods, variables, primitives and reference types and garbage collection. In this area, there are no differences with the previous Java version.
There are also lots of tips about the OCA exam, things that appear later on in the book, things that were asked on previous OCA exams and not on the Java 8 exam anymore, etc. These comments are very useful for readers who indeed use this book to study for these exams.
The chapter ends with a summary and questions, as do all chapters.

Chapter 2: Operators and Statements
This chapter covers operators (like + and ++), if/else and switch statements, while- and for-loops, break and continue. It's quite noticable that the goal of this book is to prepare readers for the OCA exam, as they note quite a few things that can appear in exam questions, but which you shouldn't use in real code.

Chapter 3: Core Java APIs
This chapter covers the String and StringBuilder class, == and equals(), arrays and ArrayList, and calendar data classes in Java. The way of working with dates and times has been changed in Java 8. This book mentions both the old and new ways, just in case you already learned how to work with these classes in previous Java versions (or you need to read older code). Because it's new, the chapter spends quite a lot of time on date/time examples.

Chapter 4: Methods and Encapsulation
About designing methods, including access modifiers (public, private, protected, and the default 'package private'), static, and other parts that can go into a method signature (like varargs), the difference between constructors and methods, pass-by-reference/pass-by-value, getters and setters (and why you'd use them), but also about lambda expressions (which are new in Java 8). The lambda expressions in this chapter are kept simple (only lambdas that return a boolean are given as examples), but there's more on lambda expressions in the OCP book (the second book in this series).

Chapter 5: Class Design
About inheritance, polymorphism and overriding, casting, super/this, and abstract classes and interfaces. Default and static interface methods are new in Java 8. It is quite a long chapter and it contains the most 'difficult' information of the entire book. The code examples are quite good at explaining the problems, though.

Chapter 6: Exceptions
Just as the title says, this chapter is about exceptions (checked and unchecked exceptions), but also about how to handle them and the try/catch/finally blocks (only the regular ones, not the try-with-resources - that will be covered in the OCP book).

Appendix A: Answers to Review Questions
These are the answers to the questions following each chapter. Look at the errata list mentioned below, because there are also some mistakes in this chapter (which isn't useful when trying to understand the right answers).

Appendix B: Study Tips
The authors give tips on how to study for the OCA exam, including planning and how to decide on the correct answer. These study tips are useful for other multiple choice exams as well, of course.

Writing style:
It is written as if the authors are telling you about Java, so they try to explain everything as simple as possible and also use "you" a lot. Because of this, the sentences are quite simple as well.

Spelling errors/typos:
Errata can be found here.
Things I found that were not already on that list:

Page 127 (it's on the errata list as "There'" with a capital T):
Again, there' no reason to use this style other than to confuse readers of your code. =
Again, there's no reason to use this style other than to confuse readers of your code.

Page 130 (not on the errata list):
Arrays do not do produce such pretty output. =
Arrays do not produce such pretty output.

Page 247 (not on errata list):
In this case, you can override a method a method by declaring a new method with the signature and return type as the method in the parent class. =
In this case, you can override a method by declaring a new method with the signature and return type as the method in the parent class.

Page 257 (not on errata list):
Luckily, the rules for variables with the same name in the parent and child classes are a lot simpler, because Java doesn’t allow variables to be overridden but instead hidden. =
instead hidden???

Page 322 (not on errata list):
Why swallowing exception is bad =
Why swallowing exceptions is bad

Conclusion:
Compared to other books about Java, this book (and mostly the questions) goes into detail on the topic of syntax a lot. This is because many questions ask whether the code compiles (which it doesn't if the syntax is incorrect). Other things to watch out for in the questions, are brackets and braces (the output can be different if brackets are missing). Most of these things are already caught by the IDE The authors also mention things that are possible in Java, but shouldn't be used in real code as it makes finding bugs more difficult.
The book tries to include as many of such details as possible, so it tells you a lot about the Java language itself, but not about how to write good code. For that, you'd need another book.

Rereadability:
It's a book you should re-read if you want to take the OCA exam.

Related links:
- This review on Goodreads.
moonplanet: Green tea and a book and an autumn leaf (greentea-and-book)
[personal profile] moonplanet
Titel: Diep zakendoen - Een boek over zakdoen zoals het nog nooit eerder is geschreven (op Goodreads, op Hebban.nl)
Auteur: Erik de Vlieger
Taal: Nederlands
Serie: nee
Soort uitgave: hardcover
Aantal pagina's: 180
Uitgever: Uitgeverij Q, Amsterdam
Jaar van publicatie: origineel 2017, mijn editie 2017 (1e editie)
ISBN-nummer: 9789021404011
Trefwoorden: ondernemen, zakendoen, vastgoedmarkt
Waarom ging ik het lezen: Het klonk interessant.
Aanrader: Ja.

Korte samenvatting:
Erik de Vlieger is een succesvolle Nederlandse ondernemer die in verschillende sectoren grote zaken heeft gedaan. Hij begon in het naaimachinebedrijf van zijn vader en weet zelf een fortuin op te bouwen in o.a. de vastgoedsector. In dit boek beschrijft hij zijn denkwijze bij het ondernemen, maar ook hoe hij zo succesvol is geworden.

Achterkanttekst:
Schrijver en enterpreneus Erik de Vlieger gaat niemand uitleggen hoe hij zaken moet doen - dat kan niemand je leren. Hij legt uit waarom een ondernemer doet wat hij doet. Welke invloed heeft geld op je leven? Welke rol speelt seks bij zakendoen? Ga je over lijken voor een deal? Wanneer is het genoeg?

Dit is een zakenboek zoals het nog nooit eerder is geschreven: eerlijk, direct en zonder tips om 'gegarandeerd een miljoen te verdienen'. Over gelijk willen krijgen en slapeloze nachten, risico's en hufters, beste stuurlui aan wal en misschien wel het ongelijk van Joris Luyendijk. Kortom: de praktijk!

Over de achterkanttekst:
Die vraag over seks wordt zo ongeveer binnen een alinea beantwoord... Niet echt spectaculair dus. Maar de andere vragen worden wel iets uitgebreider behandeld, vooral de laatste twee.

Eerste alinea van de inleiding:
Dit boek zal je niet leren hoe je zaken moet doen. Dat kun je namelijk niet leren; ondernemer ben je - of niet natuurlijk. Het leert je wel nadenken over de vraag waaróm je ondernemer bent. En hoe je beter kunt worden door kritisch naar je eigen gedrag en keuzes te kijken. Dit boek gaat over de diepere laag onder je ondernemerschap, over zaken als motivatie, liegen, hard zijn, mensenkennis. En over alles wat rond de ondernemer gebeurt, in de maatschappij, de economie en de politiek. Daar wordt de basis gelegd voor succes of mislukking.

Recensie:
Inhoud:
Het doel van dit boek is niet om de lezer te leren hoe hij moet ondernemen, maar een geïnteresseerde lezer kan natuurlijk wel veel tips halen uit het levensverhaal van Erik de Vlieger. Want dat is het namelijk: een boek waarin hij vertelt welke keuzes hij in zijn leven heeft gemaakt en waarom dit zo is. Successen beschrijft hij uitvoerig, mislukkingen iets minder. Dat maakt het echter niet minder interessant: zijn denk- en handelswijze is anders dan van de meeste mensen en daarom is hij succesvol.

Omdat de auteur al bijna veertig jaar bezig is met ondernemen, heeft hij veel meegemaakt op het gebied van economie en politiek. Hij beschrijft bijvoorbeeld wat de verschillen zijn tussen de manier waarop bankiers voor en na de grote crisis van 2008 nadachten over en omgingen met vastgoed, een sector waarin hij zelf ook heel actief is.

De auteur schrijft het boek duidelijk vanuit zijn eigen ervaringen, maar haalt ook veel voorbeelden aan van mensen en bedrijven die hij kent (zonder namen te noemen). Soms noemt hij wel namen, als de betreffende persoon bijvoorbeeld uitvoerig in het nieuws is geweest.

Het boek bestaat uit twee delen. Het eerste deel beslaat meer dan tweederde van het boek en hierin gaat het over de manier waarop de auteur zaken doet. Het laatste deel gaat over zijn investeringen en plannen in Portugal, waar hij naartoe is verhuisd om zich goed op de toeristische sector daar te kunnen richten. Dit eindigt wel met een kort reclamepraatje, maar dat heeft de auteur gelukkig zelf ook door.

In bijna elk hoofdstuk staat een column, in aparte blokken, die de auteur eerder voor diverse websites heeft geschreven. Deze columns sluiten qua onderwerp naadloos aan op de hoofdtekst, maar zijn iets humoristischer van aard.

Het boek laat echter ook zien waarom succesvolle mensen liever uit Nederland vertrekken, dan hier blijven en hier investeren. De auteur kaart namelijk veel problemen aan met het huidige beleid en de huidige samenleving. Ongeacht welke politieke stroming je aanhangt, is dit dus een boek waardoor je een goed inzicht krijgt in hoe succesvolle ondernemers naar de Nederlandse maatschappij kijken.

Schrijfstijl:
Erik de Vlieger schrijft alsof hij het letterlijk tegen de lezer vertelt, inclusief af en toe wat grover taalgebruik. Hierdoor heeft het ook een hoog tempo - hij lijkt zo veel mogelijk in een zo kort mogelijke tijd te willen vertellen.

Spelfouten/Typefouten:
Blz 105:
Die later ook nog eens leeg bleek te zijn hij deed alleen maar alsof om als moderne vader door het leven te kunnen gaan. =
Die later ook nog eens leeg bleek te zijn. Hij deed alleen maar alsof, om als moderne vader door het leven te kunnen gaan.

Blz 106:
Daar is ook een verdomd goede reden voor jij bent namelijk de enige die overzicht heeft over het hele bedrijf. =
Daar is ook een verdomd goede reden voor: jij bent namelijk de enige die overzicht heeft over het hele bedrijf.

Conclusie:
De auteur heeft duidelijk een eigen mening en is niet bang om die kenbaar te maken.

Herleesbaarheid:
Ik ga het boek niet opnieuw lezen, het is meer een boek om door te geven aan de volgende lezer.

Links:
- Wikipedia-pagina over de auteur.
- Deze recensie op Hebban.nl.
- Deze recensie op Goodreads.

Soortgelijke boeken/aanraders:
- Uurtje factuurtje (Alex van der Hulst)
- Jobvious - Zet je eigen merk aan het werk (Laura Berns - van Unen)
moonplanet: My Togepi beany plush sitting on my head. (togepi-on-my-head)
[personal profile] moonplanet
(Ik heb geen/zo min mogelijk spoilers in mijn recensie geschreven)

Titel: Paniek in de Leeuwenkuil (op Librarything, op Hebban.nl, op Goodreads)
Auteur: Paul van Loon
Illustrator: Hugo van Look
Taal: Nederlands
Serie: ja, Leeuwenkuil #1
Recensies van andere boeken van deze auteur (tot nu toe): Wolven in de stad
Soort uitgave: hardcover
Aantal pagina's: 116
Uitgever: Uitgeverij Leopold, Amsterdam / Total Nederland N.V.
Jaar van publicatie: origineel 2004, mijn editie 2016 (17e druk)
ISBN-nummer: 9789025871666
Trefwoorden: dierentuin, inbrekers, spreekbeurt
Waarom ging ik het lezen: Ik had dit boek gratis gekregen via de boekenactie van de Total tankstations.
Aanrader: Ja, maar wel voor jongere lezers.

Korte samenvatting:
Als Daniël thuiskomt van school zit de boomhut bij hun huis onder de rode vlekken. Zijn zusje komt erachter dat het jam is, maar dan is er nog steeds iemand die heeft ingebroken.
Omdat Daniëls ouders eigenaar van de dierentuin zijn, wonen ze daar ook. De inbreker moet dus een dierentuinbezoeker zijn.
Daniël en zijn zusje gaan op onderzoek uit, maar ondertussen moet Daniël ook nog een spreekbeurt voorbereiden...

Achterkanttekst:
Daniël heeft een pechdag. Hij staat op de Dodenlijst van meester XZ. Spreekbeurt! En als hij thuiskomt ontdekt hij iets vreselijks: een inbraak in de Leeuwenkuil. Overal bloedrode spetters. Daniël en Suzina verdenken elke bezoeker, vooral de geheimzinnige Pelikaanman. Maar ook pestkop Bufo kan de dader zijn. Of de Kinderwagenman. Of... Intussen kijkt iedereen vol spanning uit naar de komst van de nieuwe olifant.

Over de achterkanttekst:
De Leeuwenkuil is de boomhut van Daniël en zijn zusje Suzina, de kinderen van de directeur van de dierentuin.

Eerste pagina:
'Donderdag ben jij aan de beurt, Daniël.'
Daniël kijkt naar de bewegende figuren op zijn tafel.
'Daniël!'
Neushoorns stormen op chimpansees af, gewapend met honkbalknuppels. Gelukkig dragen de chimpansees brommerhelmen.
'Daniël Durvers, hoor je wat ik zeg?'
Plotseling daalt een gedaante uit de lucht neer.
Hij draagt een oranje cape en een masker met een pelikaansnavel.
'Stop met vechten,' roept hij. 'Of ik schop jullie tegen jullie konten!'
'Help, het is de kontenschopper, het is... Pelikaanman!' roepen de chimpansees en de neushoorns.

'Daniël!'
De dieren lossen op in ontploffende wolkjes en vallen terug in het stripverhaal dat Daniël aan het tekenen is. Verschrikt kijkt Daniël op. Voor hem staat een man van wel twee meter met een sikje en sluik, geel haar. In zijn hand houdt hij de Dodenlijst.
'Voor de laatste keer, Daniël, luister je?'

Over de eerste pagina:
Onderaan staan twee stripplaatjes waarop de neushoorns en chimpansees tegenover elkaar staan, en op het tweede plaatje springt de Pelikaanman ertussen.

Recensie:
Verhaal:
Er lopen meerdere verhalen door elkaar, maar de hoofdlijn is het uitzoeken wie de inbreker is. In de dierentuin komen allerlei vreemde bezoekers, waar Daniël gretig gebruik van maakt voor zijn stripverhalen, maar niet iedereen is wat hij lijkt. Achter degene waarop Daniël zijn superheld "De Pelikaanman" heeft gebaseerd, blijkt bijvoorbeeld een heel ander verhaal te zitten dan je op het eerste gezicht zou denken, en ook degene die Daniël pest in de klas, blijkt zijn redenen te hebben om zich zo te gedragen.
Als lezer ontdek je alles op dezelfde momenten als Daniël en Suzina, dus het blijft tot het laatste moment spannend.

Wat wel opvalt, is dat Daniël steeds wegdroomt en hij de gebeurtenissen die in zijn eigen leven plaatsvinden, doortrekt naar zijn stripverhaalwereld en daar allerlei onwaarschijnlijke dingen gebeuren. Hij moet dan ook regelmatig teruggeroepen worden naar de werkelijkheid.

Omdat Daniël zo druk bezig is met het zoeken naar de inbreker, samen met zijn zusje, vergeet hij zijn spreekbeurt voor te bereiden. Uiteindelijk komt alles natuurlijk wel goed. Voor beide problemen is de oplossing erg origineel en onverwachts!

Wat ook een leuke toevoeging is, is dat Paul van Loon achterin een stukje heeft geschreven (inclusief foto) over hoe hij op het idee van dit verhaal is gekomen. Zoals ik al vermoedde vanwege Daniëls achternaam ("Durvers"), is deze dierentuin gebaseerd op Burgers' Zoo. Ook de boomhut!

Schrijfstijl:
De zinnen zijn kort, waardoor het heel makkelijk leest. De schrijfstijl is duidelijk aangepast aan de doelgroep: acht- tot tienjarige lezers.
Als Daniël wegdroomt, is de tekst schuingedrukt.

Afbeeldingen:
De enige tekeningen die in het boek staan, zijn de stripverhaalvakjes van Daniëls strips. De personages in de stripvakjes zijn echter zo mooi getekend, dat het niet lijkt alsof ze door Daniël zelf getekend zijn (Daniël zit zelf op de basisschool en aangezien het boek bedoeld is voor kinderen van 8 tot 10, zal hij zelf ook ongeveer zo oud zijn).
Wel voegen de tekeningen duidelijk iets toe aan het verhaal: Daniël tekent strips en bedenkt ook bij zijn dagelijkse leven allerlei stripverhaalgebeurtenissen, die dan vaak ook in de tekeningen te zien zijn.
De tekeningen bestaan uit enkel lijnen, wat het idee van in een tekenblok getekende stripvakjes wel goed weergeeft.

Conclusie:
Het verhaal is een grappige speurtocht met een onverwachts einde, waarin duidelijk wordt dat mensen wel ergens op kunnen lijken, maar het niet persé hoeven te zijn.

Herleesbaarheid:
Het is wel een boek dat je vaker kan lezen, maar het maakt ook nieuwsgierig naar de andere boeken over de Leeuwenkuil!

Links:
- Deze recensie op Goodreads.
- Deze recensie op Hebban.nl.

Today

Aug. 12th, 2017 12:47 am
iosonochesono: Little Octopus Creature Hug. (Avatar TLA: Aang Sewer Friends)
[personal profile] iosonochesono
Today went pretty well. I showed a funny video to a lot of people (my battery was almost dead, so I didn't show everyone.)

Mom called and I spoke with my grandparents, Siobhan, and Alastair. Since Father Dan has known me since I was born and has been a friend of the family since before I was born, we've decided we'll talk to him about getting my British and Irish passport. Guess in the meantime I'll work on PMP and nurse prerequisite coursework. That way in the future if I want to move over there, I don't have to be broke.

I showed the girls from Luna Grill the video as well (like I said, I love them - they're great people - I just never learn their names because they order in a big group.) So (predictably, to be honest) minutes after talking to them, Jordan texts me continuing on from the last conversation we had.

I don't like that. He can only be bothered to talk to me when he's at work. So, I didn't bother responding. I was busy talking to my family, anyway. Maybe I'll respond during a slow period at work, like on a break. I have to decide what boundaries there are for him and then set them. But maybe that's actually the ideal situation - a sort of pen-pal scenario.




Jessica wouldn't like the video, but tomorrow we're going to a watermelon festival. Mostly to find yellow watermelon.




I rang up a celebrity today but I had no idea til some other customers started asking to take selfies with her. Some character from The Office.

Things

Aug. 10th, 2017 12:24 am
iosonochesono: (Hebrew: Elephants Don't Dance Ballet)
[personal profile] iosonochesono
Work went okay. Annie doesn't seem to hate me as much as she used to. We're not friendly, but she doesn't pretend I exist except to yell at me and tell me what I'm doing wrong.




I'm struggling between being angry and snarky and sarcastic toward Jordan and wanting to just let it all go.

It's really hard because I just want people to stop trying to feed me bullshit. Not just Jordan. Jordan just hurts my feelings the most, because the bailing was so frequent. But it's also been an issue with Amanda and Jenny and Tori.

I set his number at 'Do Not Disturb' so that when he messages me I don't get notifications. It's a sort of compromise between blocking him and not blocking him - to just not know he's texted until I physically go and check my text messages anyway.

The main other thing I need to do is start setting up more meetings with Patrick, Nick, Wendy (I have a pretty good and active schedule with Jessica right now.) Hang out with the people who actually want to hang out.

I did delete a lot of people from my FaceBook. I'm really trying to peel it back to people I actually hang out with regularly, are family, or went to school with me. (People can follow me, if they want, because I've had people ask.)

It's just I wish people would be honest about not wanting to hang out instead of bailing. And Jordan is sort of the king at bailing. At least Amanda backs out of plans before they're made.




I brought my Italian book to study tonight.
moonplanet: Nymph, Odysseus and Trojan horse from my story at http://moonplanet.dreamwidth.org/38646.html (opzoeknaarodysseus)
[personal profile] moonplanet
(Ik heb geen/zo min mogelijk spoilers in mijn recensie geschreven)

Titel: Wolven in de stad (op Librarything, op Hebban.nl, op Goodreads)
Auteur: Paul van Loon
Illustrator: Camila Fialkowski
Taal: Nederlands
Serie: nee
Soort uitgave: hardcover
Aantal pagina's: 95
Uitgever: Uitgeverij Leopold, Amsterdam / Total Nederland
Jaar van publicatie: origineel 2002, mijn editie 2016 (2e druk). Dit boek is een bewerking van "LYC-DROP", het kinderboekenweekgeschenk van 1997.
ISBN-nummer: 9789025871680
Trefwoorden: drop, tv-kijken, wolven, mensen onbewust beïnvloeden
Waarom ging ik het lezen: Ik kreeg dit boek via de boekenactie van de Total tankstations en de boeken van Paul van Loon vind ik erg leuk (heb het overgrote deel wel gelezen).
Aanrader: Ja.

Korte samenvatting:
Raoul en zijn buurmeisje Lindsay merken ineens dat hun ouders heel veel televisie aan het kijken zijn. Op school deelt de meester ineens drop uit in de klas en vindt hij het goed dat iedereen drop eet en hij raadt de kinderen aan om thuis ook maar veel tv te kijken. Lindsay en Raoul doen dat echter niet en merken dat er vreemde dingen gebeuren met de mensen in hun dorp...

Achterkanttekst:
Als Raoul weer eens te laat thuiskomt, krijgt hij van zijn vader een rol drop in plaats van een donderpreek. LYC-DROP staat erop, met daaronder een afbeelding van een wolvenkop. De meester raadt hem aan vaker naar TV12 te kijken. En waarom valt hem nu pas op dat de meeste mensen gele ogen hebben?
Lindsay en Raoul lusten geen drop. Ze ontdekken iets afschuwelijks, iets waarvan de hele stad slachtoffer kan worden. Kunnen zij dat tegenhouden? En wie is die man in dat donkere busje?

Eerste alinea:
Raoul stampte op de pedalen van zijn fiets. Het was al laat, veel te laat. Zijn ouders zouden vast niet blij zijn. De afspraak was dat hij om negen uur terug zou zijn van het feestje bij Gerben. Maar dat soort afspraken vergat je gemakkelijk, als je het naar je zin had. Vooral als alle andere kinderen pas om tien uur thuis hoefden te zijn. Hij was de tijd dan ook een beetje uit het oog verloren. Nou ja, niet een beetje, helemaal. Eigenlijk had hij er expres niet meer op gelet, op het moment dat de klok negen uur aangaf. Toen was het toch al te laat. Dus had hij besloten dat hij maar niet meer op de klok zou kijken.

Recensie:
Verhaal:
Mensen die zich het nawoord van Paul van Loon in het kinderboekenweekgeschenk van 1997 nog herinneren, herkennen de titel natuurlijk: dit was de alternatieve titel voor "LYC-DROP"! Deze editie is echter een beetje anders, met als grootste verschil dat het eerste hoofdstuk niet in het kinderboekenweekgeschenk stond. Voorin het boek staat dat dit een bewerking is van "LYC-DROP", maar behalve het eerste hoofdstuk is er niet zoveel veranderd.

Toen ik dit verhaal voor de eerste keer las, als "LYC-DROP", vond ik het een eng boek, maar wel leuk. Ook maakte dit boek dat je extra na ging denken over tv-kijken en drop eten... Wat het vooral eng maakt, is dat de meeste mensen onbewust beïnvloedt worden door dingen waarvan je niet zou verwachten dat ze gevaarlijk kunnen zijn (zoals drop).
Samen met de hoofdpersonen Raoul en Lindsay ontdek je als lezer wat er aan de hand is in het dorp. De ontdekkingen volgen elkaar vrij snel achter elkaar op, maar het is in dit verhaal ook niet echt nodig om langer bij de gebeurtenissen te blijven hangen. In elk hoofdstuk ontdekken Lindsay en Raoul weer iets nieuws, wat hen dichter bij de oplossing van het raadsel brengt.

Ook al is het een dun boek, toch ga je bijna meteen met Raoul (en later ook met Lindsay) meeleven. De situatie waar hij in het eerste en tweede hoofdstuk in beland is namelijk zo vreemd (en voor Raoul ook eng), dat je heel graag wil weten wat er verder gaat gebeuren en of Raoul aan die vreemde dingen kan ontkomen.
Het verhaal gaat echter vooral over wat er in hun stad gebeurt en Raoul en Lindsay lijken qua persoonlijkheid best wel op elkaar (alleen Lindsay was wat opmerkzamer). De andere personages die in het verhaal voorkomen, worden niet echt uitgediept. Ze zijn er wel en spelen ook belangrijke rollen, maar je maakt hen vooral mee vanuit Raoul en Lindsay, die wel wat anders aan hun hoofd hebben dan uitgebreid met iedereen praten.
De elementen uit de Griekse mythologie zijn ook een mooie toevoeging aan het verhaal, omdat hier een aantal personages toch wat meer achtergrond door krijgen.

Schrijfstijl:
Beschrijvingen en dialogen wisselen elkaar af, alleen het eerste hoofdstuk is anders. In dit hoofdstuk is Raoul laat op de avond onderweg naar huis en wordt alleen beschreven wat Raoul denkt en wat hij ziet.
De zinnen zijn makkelijk leesbaar, niet te lang en soms wat aan de korte kant.

Spelfouten/Typefouten:
Blz 72:
Suez smeet de rol weg en trapte het krat onder het rek. =
Suez smeet de rol weg en trapte de krat onder het rek.

Afbeeldingen:
Er staan een aantal tekeningen in die elk een hele pagina in beslag nemen. Elke tekening laat een scene uit het verhaal zien, maar ze voegen niet veel extra elementen toe aan de tekst. De mensen en wolven zijn op een versimpelde manier getekend, maar nog wel realistisch. Ook bestaan de tekeningen voor een groot deel uit achtergronden/omgeving, zoals huizen en een gang in de school, wat ook versimpeld, maar duidelijk herkenbaar getekend is.
De tekeningen hebben strakke lijnen en zijn met verf ingekleurd. De sfeer van de meeste tekeningen is donker qua kleuren, maar dat past ook bij het verhaal.

Conclusie:
"LYC-DROP" klinkt natuurlijk wel mysterieuzer als titel, maar dit is hoe "LYC-DROP" eigenlijk uitgegeven had moeten worden.

Herleesbaarheid:
Dit is eigenlijk al de tweede keer dat ik dit verhaal lees en het is nog steeds leuk (alleen niet meer eng), dus zeker wel een boekje om vaker te lezen :)

Links:
- Deze recensie op Goodreads.
- Deze recensie op Hebban.nl.

Soortgelijke boeken/aanraders:
- Weerwolfhandboek (Jack Didden, m.m.v. Paul van Loon), ook al gaat "Wolven in de stad" niet over weerwolven, er wordt toch wolvenmythologie aangehaald.

Plans

Aug. 9th, 2017 12:05 am
iosonochesono: (Cats: Jack Yawn)
[personal profile] iosonochesono
Today I went out with Jessica to the Town Center to do a mock interview with her for a job interview she has tomorrow. I think ultimately (like me) Jessica will probably have to learn to 'play the game' more for a professional environment. (Heels, dressier clothes, make up, hair styling.)

For me that's not so important right now because I'm working the night shift, but I know it will be a thing.

We're going to a melon farm on Saturday. I'm really excited. I'm going to try this watermelon that's yellow on the inside!




Jordan and I are on speaking terms again and I'm not sure how to feel about that. Happy because we have entertaining conversations. Sad because there are unrequited feelings there. Sadder because I know I can't get involved with him emotionally again because of his proclivity for bailing. I have to remember that I'm not one of his important friendships. And from there I have to remember that hanging out with him is a Bad Idea.

Not that it's likely to be an issue. He bailed so much last year I have no intention of inviting him anywhere this year, and that same proclivity for bailing means he's not going to think of starting to invite me out.

Still, when he talked about wanting to move back to England but not wanting to lose his green card I told him he should marry one of his friends or have an anchor baby. I can keep it light, heh. But at least he probably won't be acting all weird about Ralphs anymore. And I guess the codependency stuff is right: If I had just ignored everything being awkward a bit longer, he'd have moved back to the UK and I'd have been none the wiser. I'm torn between hating the idea of him leaving and being really glad he'll be gone. But since he bails all the time, in reality it'll just be a lot better when he's gone. Him not being around won't be related to bailing anymore. He'll just not be physically around.

I can't wait, lol.




The Subaru is on my mind.

Honest Question

Aug. 7th, 2017 02:32 am
iosonochesono: (Default)
[personal profile] iosonochesono
What is the driving factor behind men growing out douchestaches lately?

Like. The thick caterpillar ones right above the lip that scream I AM A COMPLETE D-BAG?

I'm not into facial hair. I can compromise on that mostly. The Douchestache, however, falls outside of 'mostly.'

Like. Do men know it makes them look like a D-bag?

Do men think looking like a D-bag is in?

These are the questions I ponder when I see the douchestache, for what it's worth. I mean, it can't be to attract women, right? Because literally the last thing I would ever think is "That douchestache makes you sexually attractive."

Are there women out there that actually think the douchestache is attractive? Because all I think is that the man with a douchestache looks like a meninist who couldn't keep track of his fedora.

If he's not also wearing a fedora.
Page generated Aug. 21st, 2017 12:43 am
Powered by Dreamwidth Studios